Naszym punktem wyjścia była historia Ofelii z tragedii Szekspira „Hamlet” – bohaterki, która staje przed sądem i próbuje obronić się przed stawianymi jej zarzutami. Chciałyśmy dopuścić Ofelię do głosu. „Małe śmierci” (fr. la petite mort) w naszym słowniku to nastoletnie pierwsze razy, które bardzo chciałyśmy zawrzeć w filmie. Nie miałyśmy żadnego producenta ani nikogo, kto…

Julia Piwek: Jak natrafiliście na Archiwum Krzysztofa Kieślowskiego w Sokołowsku? Bracia Quay: Było to częścią zlecenia od Instytutu Kultury Polskiej w Londynie. Poproszono nas o nakręcenie krótkiego filmu z okazji 30. rocznicy jego śmierci. Otrzymaliśmy pełny dostęp do tutejszych archiwów. J: Co dla ludzi urodzonych  w Ameryce znaczy kino Kieślowskiego? Jak Amerykanie odbierają zawarte w…

Kiedy oglądam „Dekalog” albo czytam scenariusze, myślę o nim jak o intymnym spotkaniu widza z bohaterami i twórcami. Jak wyglądało twoje pierwsze spotkanie z tym cyklem? Maciej Musiał: Moje pierwsze spotkanie z „Dekalogiem” było na studiach. Było kontynuacją poznawania twórczości Kieślowskiego. Nie wiem, czy sam „Dekalog” zrobił na mnie większe wrażenie niż w ogóle styl…

„Pamięć nie jest magazynem. Jest procesorem.” – Marcela Paniak W Sali Multimedialnej Sanatorium dr. Brehmera publiczność powitała oklaskami wystawę „Światłopamięć” Marceli Paniak – fotografki oraz archiwistki, która od dłuższego czasu wiąże swoją działalność z Archiwum Twórczości Krzysztofa Kieślowskiego. Wystawa łączy archiwalne skany z fotografią, uniwersalne z subiektywnym, rzeczywistość z fikcją, wydarzenia z wspomnieniami o nich.…

Częściej wędrujemy ścieżkami kocimi podczas festiwalu filmowego. Cóż to za wspaniałe wydarzenie! Do Sokołowska zjeżdżają się przeróżni ludzie, wrażliwi, poszukujący i ciekawscy. Już z oddali czuć drgania kroków i pojazdów. Ciężka materia bywa wtedy nadzwyczaj aktywna, dlatego nie zdziwcie się, gdy na swojej drodze napotkacie nie kogo innego jak kota! Rozciągam grzbiet, wyciągam ogon, drapię…

– Przepraszam, zajęte? – zapytałam z lekkim uśmiechem. Kobieta dopchnęła łakomie ostatni kęs pizzy na słynnym czarnym spodzie i pokręciła głową: – Nie, nie. Proszę. Już zabieram kurtkę. Spojrzałam na nią ponownie. Jej rude włosy rzucały mi się w oczy przez ostatnie dwa dni. Do tego ta czerwona szminka. Uśmiechnęłam się do niej jeszcze raz…

Wraz z początkiem filmu, nieśpiesznie wchodzimy w rzeczywistość nastoletnich chórzystek oraz dyrygenta, który sprawuje pieczę nad żeńskim chórem. Film wyróżnia powolna dynamika, która z czasem odkrywa przed widzem coraz więcej niepokoju. Ondřej Provazník – czeski reżyser – dawkuje nam sceny nadużyć, rozpoczynając od drobnych, niejednoznacznych gestów wobec chórzystek. Im dalej brniemy w fabułę, tym bardziej…

Wystawa Te wszystkie Raje, Zrywy i Jutrzenki Jerzego Wypycha jest bezpośrednim odniesieniem do książki stworzonej wspólnie z Lechem Molińskim. Artysta zaopatrzył ją w esej fotograficzny. Tematem prac są miejsca antyfotograficzne – sale kinowe. Opisuje on kino jako doświadczenie wielozmysłowe – zapamiętujemy nie tylko film, ale również zapach sali, kolor ścian i foteli, czy skrzypienie desek.…